خورشید امید«جمال احمد»قصد طلوع ندارد

صبح ساحل ، اجتماعی - نخل هایشان را سر بریدند و مجتمع های صنعتی كاشتند تا رنگ های زندگی را ببلعند و آسمانش را از دودهای غلیظ اسیدی سیاه كنند، نفس كشیدن كه سخت شد عطای صنایع ملی را به لقایش بخشیدند و به امید هوای تازه به جمال احمدی دیگر رفتند، جمال احمدی كه دیگر آن جمال احمد نخل های سر به فلك كشیده نشد...به گزارش ایسنا،درگذشته باید از بندرعباس به سمت اسكله شهید رجایی راه می افتادی، در میانه راه، سراغ پالایشگاه هشتم نفت را می گرفتی، جاده آسفالت بود و نشانی از درد و رنج مردم در فضا نبود اما به روستا كه می رسیدی دنیا رنگ و بوی دیگری داشت، همین امر موجب اعتراضات اهالی روستا شد، اعتراضی كه منجر به جابه جایی روستا به امید داشتن فردایی روشن تر شد اما گویا شب های تاریك جمال احمد قصد سحر شدن ندارد.مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا، در شرح مراحل جابجایی به محل جدید اظهار كرد: روستای قبلی جمال احمد بیش از 300سال قدمت داشت كه در سال 68 شركت آلومینیوم المهدی به منطقه غرب بندرعباس آمد و زمین های كشاورزی اهالی روستای جمال احمد را با وضعیت بدی گرفت و با برخی فشارها منطقه را قرق كردند و نخلستان ها را گرفتند.محمدمهدی عبداللهی بابیان اینكه این نخلستان ها محل درآمد مردم بودند و بیشترین نخلستان موجود در بخش مركزی استان در جمال احمد و نزدیك به 12 هزار اصله نخلستان بود، اضافه كرد: آلومینیوم المهدی پول زمین ها را به حساب استانداری واریز كردند دادستان سند زمین ها را كه نزدیك به 400 هكتار بود یكجا به نام دولت زد.آمدن آلومینیوم المهدی را به فال نیك گرفتیموی با اذعان به اینكه درنهایت به اجبار شرایط را پذیرفتیم، افزود: آمدن آلومینیوم المهدی را به فال نیك گرفتیم و فكر كردیم آمدن این مجتمع صنعتی به منطقه با توجه اینكه زمین هایمان كه تنها محل درآمدمان در روستا بود را گرفته بودند برای ما ایجاد اشتغال كرده و یا امكاناتی را در اختیارمان قرار می دهند اما نه تنها امكاناتی به ما داده نشد بلكه دچار معضلات زیست محیطی هم شدیم.عبداللهی ادامه داد: در آن زمان وزیر صنعت، معدن و تجارت وقت به جمال احمد آمد و طی یك سخنرانی در مسجد این روستا وعده داد كه به شما آب و برق رایگان داده، راه هایتان را درست می كنیم، امكانات موجود در مجتمع آلومینیوم المهدی مثل مركز درمانی، زمین ورزشی و امكان اشتغال را در اختیار شما قرار می دهیم اما همین كه شركت ها فعالیت خود را آغاز كردند هیچ یك از این وعده ها عملی نشد و دیگر مسئولین به مردم و مشكلاتشان توجهی نكردند .مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد با اشاره به اینكه در سال 71 هم پالایشگاه به غرب استان آمد و روستا را از سمت شمال هم محدود كرد، عنوان كرد: نه تنها در وضعیت اجتماعی و رفاهی روستا بهبودی حاصل نشد بلكه اوضاع وخیم تر هم شد. وی خاطرنشان كرد: نماینده حقوقی پالایشگاه گفت به مسئولین پیشنهاد دادیم 800میلیون تومان هزینه كرده تا روستا را جابه جا كنید.تنها راه باقی مانده جابجایی روستا بودعبداللهی بابیان اینكه و تنها راه باقی مانده را جابجایی روستا دیدیم سعی كردیم از طریق مسئولین چاره ای بیندیشیم، ابراز كرد: با آقای هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهور وقت مكاتباتی كرده و ایشان به جمال احمد آمد با او صحبت هایی كردیم كه نتیجه ای حاصل نشد و تا زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی موضوع بغرنج تر و معضلات ما زیادتر شد.مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد ادامه داد: برخی فعالان محیط زیست به جمال احمد آمده و پس از بررسی منطقه گفتند با توجه به اینكه این صنایع در فاصله كمی از یكدیگر و از روستا قرارگرفته اند حتی اگر استانداردها را هم رعایت كنند بازهم آلودگی زیست محیطی وجود خواهد داشت.وی با اشاره به اینكه پالایشگاه نسبت به آلومینیوم المهدی استانداردتر بود، اضافه كرد: درحالی كه مجتمع آلومینیوم المهدی معضلات و آلودگی های زیست محیطی زیادی داشت، بازهم اقدام به تأسیس كارخانه روی كردند كه در محیطی روباز با اسید كار می كرد.اهالی روستا دچار ناراحتی های تنفسی شدندعبداللهی بابیان اینكه اهالی روستا دچار ناراحتی های تنفسی شدند كه به تشخیص پزشكان از تنفس اسید بوده و حتی به برگ های درختان و لباس ها هم آسیب واردشده بود، افزود: خانم اكبری و فعالان انجمن مردم نهادی كه در آن فعالیت می كردند، اعلام كردند وضعیت بهداشت و درمان مردم، خاك، آب وهوای منطقه نیاز به بررسی علمی و دقیقی دارد كه بسیار هزینه بردار است.وی با اشاره به اینكه با كمك فعالان محیط زیستی نامه نگاری هایی كرده و موضوع را رسانه ای كردیم اما نتیجه ای نداشت، تصریح كرد: در زمان ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد وضعیت بدتر شد و فاطمه واعظ جوادی، رئیس سازمان محیط زیست وقت كشور به همراه مهرداد كتال محسنی، مدیركل وقت حفاظت محیط زیست استان هرمزگان به جمال احمد آمدند و وعده هایی دادند كه بازهم بی نتیجه ماند.مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد اظهار كرد: محمدرضا نعمت زاده، مدیرعامل شركت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران كه به مسائل جمال احمد توجه ویژه ای داشت وعده داد كه با استاندار صحبت كرده، تمام هزینه های جابه جایی روستا را تقبل می كنم.عبداللهی ادامه داد: كارگروهی به ریاست آقای صادقی معاون عمرانی وقت استاندار تشكیل و خانم اكبری، مدیر سازمان مردم نهاد ناشران طبیعت وزندگی جلسات متعددی را با فرماندار و استاندار وقت برگزار كرد كه پس از مدتی فرماندار تقاضا داد به علت اینكه دستگاه های درگیر مسائل جمال احمد همه در سطح استان هستند كارگروه به استانداری منتقل شود.تعهد پالایشگاه نسبت به پرداخت هزینه زیرساخت ها به دستگاه های ذی ربطوی بابیان اینكه پس از انتقال كارگروه از فرمانداری به استانداری، تصمیمات اولیه خیلی به سود روستای جمال احمد گرفته شد، عنوان كرد: قرار شد پالایشگاه زیرساخت ها را انجام دهد و اماكن عمومی را احداث كند، حتی نقشه ها را هم تعیین كرده و تحویل پالایشگاه دادیم كه در سازوكار بعدی تصویب شد دستگاه های متولی بااعتباری كه از پالایشگاه دریافت می كنند مسئولیت جابجایی را متقبل شوند.مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد با اشاره به اینكه پالایشگاه تعهد كرد بودجه ها را سقف بندی كرده و تا سقف مشخصی به ادارات كمك می كنیم تا زیرساخت های محل جدید روستا را بسازند، خاطرنشان كرد: پالایشگاه این اعتبارات را فاز به فاز به ادارات پرداخت كرد اما در فازهای اول بااینكه هزینه ها پرداخت شد شاهد پیشرفت فیزیكی در مكان جدید روستا نبودیم.وقتی در محل جدید روستا ساكن شدیم آب و برق هم نداشتیمعبداللهی با اذعان به اینكه در آخرین جلسه ای كه در اداره بازرسی داشتیم شكایتی مبنی بر اینكه كه ادارات متولی پول گرفته اند اما كاری نكرده اند مطرح كردیم، بیان كرد: اداره بازرسی در جلسه ای با ادارات متولی از هاشم نامور، مدیرعامل پالایشگاه تعهد گرفت كه باقیمانده اعتبارات را پرداخت كرده و ادارات نیز متعهد شدند ساخت زیرساخت ها را شروع كنند.وی در پایان بابیان اینكه تا سال 91 مردم كم كم در محل جدید جمال احمد در نزدیكی روستای تازیان ساكن شدند، اضافه كرد: درزمانی كه در محل جدید روستا ساكن شدیم آب و برق نداشتیم و زیرساخت ها انجام نشده بود.صنایع زمین ها را به زور از اهالی روستا گرفتندامام جمعه روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا، بابیان اینكه از سال 87 امام جمعه این روستا بوده است، اظهار كرد: روستای قدیم جمال احمد خوبی ها و بدی هایی داشت كه هركدام در جای خود قابل بحث است.حسین جلالی ادامه داد: درگذشته شغل مردم جمال احمد كشاورزی بود، مجتمع آلومینیوم المهدی و پالایشگاه زمین های حاصلخیز و آبخیز روستا را از بین بردند، دیواری هم جوار با روستا كشیدند و از زمانی كه این صنایع آمدند روستا آب وهوای خوبش را هم از دست داد.وی بابیان اینكه درگذشته در روزهای جمعه و تعطیلی از شهرهای دیگر برای تفریح به روستای قدیم جمال احمد می آمدند، افزود: خیلی ها نخلستان و كشت دیم داشتند و پدرانمان بیش از صدسال زحمت كشیده تا از كوهپایه هایی كه در حال حاضر پالایشگاه در آن قرار دارد آب را به سمت زمین های حاصلخیز هدایت كرده بودند و با كوچك ترین باران بندهای نخلستان ها پر از آب می شد.امام جمعه روستای جمال احمد با اشاره به اینكه این صنایع به روستا آمدند، زمین ها را به زور از اهالی روستا گرفتند و زمین های كشاورزی مان در آلومینیوم المهدی زیر كارخانه افتاده اند و چون زمین ها را بدون رضایت مردم گرفتند غصبی و همیشه خراب است و مشكلاتی دارد، تصریح كرد: درحالی كه این زمین ها حاصلخیز بوده و مردم از طریق آن ها امرارمعاش می كردند، كارشناسی برای قیمت گذاری آن ها از تهران آمد و ارزش زمین ها را متری یك هزار ریال تخمین زد كه با اعتراض مردم مواجه شد و این اعتراض ها را سركوب كرده، راه را بستند و دور زمین ها را فنس كشیده و كاملاً از روستا جدا كردند.مردم روستا با اكراه احداث صنایع در زمین هایشان را پذیرفتندجلالی بابیان اینكه بعدازآن در سال 68 دو كارشناس از تهران آمدند و وقتی ارتباط زمین ها را به طور كامل با روستا قطع كردند گفتند ارزش زمین ها رام تری یك صد ریال اعلام كردند كه بسیاری از مردم هنوز هم پولشان را نگرفته اند، عنوان كرد: درنهایت مسئولین به مردم گفتند صنعت ملی است و باید ساخته شود و مردم و با تصور اینكه احداث این صنایع برای مردم این روستا هم مفید خواهد بود با اكراه پذیرفتند.وی با اشاره به اینكه چند سال بعد نیز پالایشگاه به این منطقه آمد، دیواری از سمت شمال كشید و روستای جمال احمد بین دیوارهای صنایع محصور شد، ابراز كرد: زمین های مردم حتی آن نخلستان هایی كه در زمین های جنوبی جمال احمد بود كاملاً خشك شد و به علت اینكه آب مصرفی صنایع زیاد بود، آب سطح روستا بالا آمد و كل نخلستان های جنوب غربی روستا كه در محدوده مجتمع آلومینیوم المهدی نیفتاده بود كاملاً خشك شد.پس از جابه جایی با معضلات دیگری مواجه شدیمامام جمعه روستای جمال احمد بابیان اینكه از طرفی هوای روستا به شدت آلوده شده بود و اگر برق می رفت نمی توانستیم بیرون از خانه برویم و دچار مشكلات تنفسی می شدیم، افزود: با تمام این اتفاقات مجبور شدیم به محل جدید جابه جا شویم با این تصور كه این منطقه ازنظر آب وهوا بهتر است و آلوده نیست.جلالی با اشاره به اینكه پس از جابه جایی به منطقه جدید با معضلات دیگری مواجه شدیم، اضافه كرد: بعد از مشكلات اساسی و زیست محیطی كه این منطقه دارد یكی از مشكلات اصلی مردم روستا مسئله بیكاری است.وی ادامه داد: در روستای قبلی مردم شغل داشتند و حتی كسانی كه زمین هایشان را از دست داده بودند كارهای دیگری می كردند و مغازه و املاك تجاری داشتند.امام جمعه روستای جمال احمد با اذعان به اینكه در سال 87 قیمت كارشناسی زمین های مسكونی (متری 900هزار ریال) خوب بود و تمامی آن به صورت نقد و یكجا پرداخت شد و با تجربه تلخی كه مردم جمال احمد در خصوص زمین های كشاورزی شان داشتند كسی اعتراض نكرد، خاطرنشان كرد: دو سال طول كشید تا زمین های منطقه جدید را تحویل دهند كه اگر به موقع تحویل می دادند و خدمات و زیرساخت های روستا را اجرا می كردند این جابه جایی مثمر ثمر و مفید فایده بود اما با احتساب این تأخیرها مردم متضرر شدند.كاهش جمعیت پس از جابه جایی به ضرر روستا تمام شددهیار روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا در خصوص جمعیت این روستا قبل و بعدازآن جابه جایی اظهار كرد: جمعیت روستای سابق جمال احمد برابر آمار سرشماری سال 85 ، 976 نفر و غریب به 265 خانوار بوده است اما در طرح جابجایی كه انجام شد مردم پراكنده شدند و در سال 90 پس از جابه جایی برابر مصوبات جدید سرشماری جمعیت روستا به 512 نفر و 168 خانوار رسید و به نصف تقلیل یافت.اسكندر دامدل بابیان اینكه این كاهش جمعیت موجب كاهش اعتبارات دهیاری و به ضرر روستا تمام شد، افزود: در سرشماری جدیدی كه انجام شده تعداد خانوار ساكن در روستا به 386 خانوار رسیده و جمعیت دقیق را هنوز اعلام نكرده اند اما با برآوردی اجمالی جمعیت روستا به حدود 1400 الی 1500 نفر رسیده است.طرح جابجایی روستای جمال احمد به عنوان پایلوتی برای جابجایی سایر روستاهای غرب استان هرمزگان به دلیل استقرار صنایع در این منطقه و مواجهه با مسائل مخاطره آمیز زیست محیطی از سال 86 مطرح شد.در سال 90 این جابه جایی در حالی صورت گرفت كه نه تنها زیرساخت های موردنیاز روستا ازجمله آب، فاضلاب، برق، خطوط مخابرات، مسجد، مدرسه و... انجام نشده بود، بلكه مردم این روستا با مشكلات زیست محیطی جدید و بغرنجی ازجمله قرار گرفتن در مجاورت سایت پسماند زباله شهر بندرعباس و همچنین مساعد نبودن خاك این روستا برای اجرای طرح فاضلاب روستایی روبه رو شدند.