فرخ نژاد- دی ماه هم رو به پایان است اما با گذشت حدود 10 ماه از سال هنوز حق و حقوق صاحبان تانكرهای آبرسانی سیار به روستاهای بدون آب استان پرداخت نشده است طوری كه تعدادی از آن ها با روزنامه «خراسان جنوبی» تماس گرفته و از این موضوع گلایه كردند در ضمن همه آن ها بدهی زیادی بالا آورده و در تامین مخارج خود و وسیله نقلیه مانده اند.
برخی از رانندگان هم چون حق و حقوق خود را دریافت نكرده اند خودروها را خوابانده یا مشغول به كار دیگری شده اند اما تعدادی هم چون از روی مردم تشنه لب روستاها خجالت می كشند منتظر می مانند تا پول یارانه آن ها واریز شود و بتوانند هزینه سوخت خودرو را بدهند و برای روستاییانی كه دستشان از زمین و آسمان كوتاه و تنها چشم امیدشان به جاده ها دوخته شده ، آب حمل كنند.
سوال اینجاست كه آیا هیچ وقت مسئولان و متولیان امر از خودشان پرسیده اند كه رانندگان تانكرهای آبرسانی با توجه به این كه حدود 10 ماه از سال می گذرد وهیچ پولی به آن ها پرداخت نشده چگونه زندگی می كنند ؟
یكی از رانندگان تانكرهای آبرسانی سیار كه حدود یك ماه است به دلیل پرداخت نشدن دیون از سوی مجریان طرح های آبرسانی سیار این كار را تعطیل كرده است می گوید: از فروردین ماه هیچ كرایه ای دریافت نكرده ام و در حال حاضر حدود 35 میلیون تومان از آب و فاضلاب روستایی طلب كارم.
« علی اكبری » كه برای تامین هزینه های انتقال آب به روستاها مجبور به فروش خودروی سواری خود شده است می افزاید: اگر پول خودروی سواری را از مبلغی كه طلب كارم كم كنم حدود 15 میلیون تومان برای یك سال دستم را می گیرد این درحالی است كه به جای قسط 400 هزار تومانی كه دیركرد خورده است باید 600 هزار تومان بپردازم. علاوه براین قیمت یك جفت لاستیك حدود 2 میلیون تومان است اما چون مدت دارمی خریم و گاهی هم به موقع نمی توانیم جای چك را پر كنیم باید 2 میلیون و 400 تا 600 هزار تومان بپردازیم.
تمام كار ضرر است
به گفته وی تمام این كار ضرر است برای همین با این كه درد روستاییان بدون آب را درك می كنم مجبور شدم دست از كار آبرسانی بكشم.
وی ادامه می دهد: برای هر سرویس باید 50 هزار تومان پول گازوئیل بدهی كه هزینه آن در ماه یك میلیون و 200 تا 300 هزار تومان می شود این هزینه به جز تعویض روغن خودرو است اما اگر وسیله نقلیه سالم نباشد و نیاز به تعمیر داشته باشد كه هزینه ها سرسام آور شده و نمی توان از پس آن برآمد.
«علی اكبری» به این موضوع هم اشاره می كند كه با وجود مراجعه و پی گیری های فراوان، آب و فاضلاب روستایی پاسخ گو نیست كه چه زمانی مطالبات رانندگان تانكرهای آبرسانی را خواهد پرداخت. «شریعت پناه» هم دیگر راننده ای است كه تا پایان مهر ماه برای روستاهای نیازمند آب حمل كرده است اما چون حق و حقوقش را مجری طرح های آبرسانی سیار پرداخت نكرده است مجبور شده كارش را رها كند و خودرویش را بخواباند زیرا از پس تامین هزینه های آن و مخارج خانواده برنیامده است.
طلب 38 میلیون تومانی
او كه 38 میلیون و 700 هزار تومان از مجری طرح های آب رسانی سیار طلب كار است می گوید: برای تردد در جاده های سنگلاخی روستاها و نقاط صعب العبور حداقل هر ماه یك جفت لاستیك نیاز است كه زیر خودرو بیندازی و این هزینه علاوه بر مخارج دیگر و هزینه های استهلاك وسیله نقلیه است.
او این موضوع را هم متذكر می شود كه به دلیل بد قولی فراوان آب و فاضلاب روستایی در پرداخت دیون دیگر به هیچ وجه حاضر نیست با این اداره در امر آبرسانی به روستاها كار كند.
یكی دیگر از رانندگان تانكرهای آبرسانی سیار هم كه حدود 3 سال است كار حمل آب به روستاها را برعهده دارد می گوید: دراین مدت همیشه به بدبختی حق و حقوقمان را از مجری طرح های آبرسانی گرفته ایم و پرداخت آن هم با 5 تا 6 ماه تاخیر همراه بوده است.
به عنوان مثال سال قبل حق و حقوقمان را با 11 ماه تاخیر پرداخت كردند.
او هم كه بارها به مسئولان امر برای پرداخت حق و حقوق خود مراجعه كرده است می گوید: پاسخ مسئولان هر وقت كه مراجعه كرده ایم نبود بودجه بوده است.
این راننده تانكر آبرسانی می افزاید: بارها تصمیم گرفته ام كه این كار را كنار بگذارم اما هر وقت یك روستایی زنگ می زند و می گوید دو یا چند روز است كه بدون آب مانده ام نمی توانم روی او را زمین بیندازم .
وضعیت اسفبار روستائیان
«صادقی» با اشاره به وضعیت اسفبار روستاییان بدون آب ادامه می دهد: رانندگان تانكرها به روستاهایی آبرسانی می كنند كه فكر نكنم تا به حال گذر هیچ مسئولی به آن افتاده باشد و تنها نقطه امید روستاییان همین تانكرهاست آنها روزها به جاده چشم می دوزند تا بلكه چشمشان به تانكر آبرسانی بیفتد
به گفته وی مدتی است كه حتی پول گازوئیل وسیله نقلیه را ندارم و منتظرمی شوم تا یارانه را بریزند و بعد برای روستاییان آب ببرم.
او هم حدود 50 میلیون تومان از مجری طرح های آبرسانی سیار طلب كار است.
طلب1.8 میلیارد تومانی
سوال دیگر این است كه طلب مجری طرح های آبرسانی چقدر است؟
آن طور كه مسئول آبرسانی سازمان بسیج سازندگی استان می گوید: این سازمان تا ابتدای آبان ماه سال جاری مسئولیت آبرسانی به روستاهای بدون آب خراسان جنوبی را برعهده داشته و از آن زمان این كار به اتحادیه دهیاری های استان واگذار شده است.
«خسروی» می افزاید: این سازمان حدود یك میلیارد و 800 میلیون تومان از آب و فاضلاب روستایی استان بابت تامین آب مورد نیاز روستاییان به وسیله تانكر طلب كار است كه از ابتدای فروردین تا ابتدای آبان ماه سال جاری را شامل می شود.
مدیر عامل شركت آب و فاضلاب روستایی استان هم پس از طرح گلایه های رانندگان تانكرهای آبرسانی سیار این خوش خبری را به آن ها می دهد كه با دستور استاندار خراسان جنوبی قرار است 500 میلیون تومان از محل اعتبارات سازمان همیاری شهرداریها به صورت قرض بابت حق و حقوق رانندگان تانكرهای آبرسانی پرداخت شود.
آن طور كه مهندس«علی اكبر بسكابادی» می گوید: روز گذشته جلسه ای به همین منظور برگزار شد و طی دو سه روز آینده این بودجه در اختیار آب و فاضلاب روستایی برای پرداخت مقداری از طلب رانندگان تانكرهای آبرسانی قرار می گیرد.
وی میزان دیون این شركت را به مجریان طرح های آبرسانی تا ابتدای آبان ماه یك میلیاردو 700 میلیون تومان و از آن زمان به بعد را 200 میلیون تومان اعلام می كند و براساس آنچه شنیده است قرار است از محل ماده های 10 و12 هم مدیریت بحران 2 میلیارد تومان بابت دیون آبرسانی سیار به آب و فاضلاب روستایی استان بدهد.
به گفته وی در حال حاضر با توجه به این كه در فصل اوج مصرف قرار نداریم آب 417 روستای استان به وسیله تانكر تامین می شود كه در فصل تابستان تعداد آنها خیلی بیشتر می شود.
بعلاوه هزینه آبرسانی سیار طی یكسال حدود 2میلیارد و 500 میلیون تومان می شود.