به گزارش ایسنا، سال ها در روستای قدیم جمال احمد به دلیل آلودگی آب وخاك و هوا، كودكان، معلول به دنیا می آمدند و زنان و مردانی در روستا زندگی می كردند كه نه رزمنده جنگ تحمیلی بودند و نه هیچ وقت از آن حوالی رد شده بودند اما پزشكان به آن ها گفته بودند كه شیمیایی شده اند. همین افرادی كه تمام سال های زندگی شان را در روستایی 300 ساله در 20 كیلومتری غرب بندرعباس و در همسایگی مجموعه صنعتی هرمزگان گذرانده بودند.
آلودگی های منطقه كه سلامت را از مردم گرفته بود، عاملی شد كه دولت به مردم قول دهد اهالی این روستا را به مكانی دیگر و زمینی سالم برای زندگی منتقل كند.
تولد كودكان معلول، آسم، زایمان های زودرس و سقط جنین بخش كوچكی از بیماری های روستای جمال احمد در نزدیكی بندرعباس بود كه هرچند خیلی ها نامش را نشنیده اند اما محیط زیستی ها و مسئولان استان هرمزگان به خوبی می دانستند كه ساخت كارخانه های صنعتی در زمین های سابق كشاورزی این روستا دلیل مهمی برای این اتفاقات است.
كارشناسان بهداشت گفته بودند كه گرد آلودگی های صنعتی كه روی لوله های فرسوده آب شرب این روستا می نشیند، جذب آب شده و می تواند عامل بخش زیادی از بیماری ها باشد. مشكلات تنها به این ها ختم نمی شد و فاضلاب های صنعتی كه در كنار روستا رها می شد هنگام بالا آمدن آب و بارش های شدید، پسماند كانال سرباز پالایشگاه هشتم نفت را با آب روستا مخلوط می كرد.
خاك بازی های كودكانه برای كودكان روستا بیماری های پوستی را به دنبال داشت. بیماری «پم فلیس» كه یك بیماری نادر پوستی است و از یك هزار نفر، شاید یك یا دو نفر به آن مبتلا باشند یك بیماری شایع در روستای جمال احمد بود.
در كنار دیوار انتهایی روستا، محوطه كارخانه آلومینیوم المهدی آغاز می شد كه انباری بود كه پودر آلومینیوم فلوراید در آن نگهداری می شد. پودری كه در ساخت كاغذهای سمباده به كار می رود و به دندان ها آسیب می رساند و درازمدت پوكی استخوان می آورد.
در گزارشی از سازمان حفاظت محیط زیست از منطقه در تاریخ 1380/4/11 مشكلات زیست محیطی در منطقه تائید شده بود. مدیركل سابق حفاظت محیط زیست هرمزگان در سال 1381 در نامه ای به دادرسی شماره 13 دادگاه عمومی بندرعباس اعلام كرد جانمایی و استقرار فعالیت تولیدی پالایشگاه هشتم نفت بندرعباس و مجتمع آلومینیوم المهدی خارج از روال جاری استقرار صنایع استانی از دیدگاه محیط زیست است.
وی در نامه خود تأكید كرده بود هرچند پالایشگاه هشتم بندرعباس از سیستم های كنترل آلودگی مناسبی استفاده می كند، اما به دلیل تمركز چندین نوع فعالیت در یك محدوده با وسعت كم و محدودیت توان خودپالایی محیط، مشكلات عدیده زیست محیطی ایجاد شده است.
مدیركل سابق حفاظت محیط زیست هرمزگان در نامه خود با ذكر این دلیل كه رفع كامل آلودگی و مشكلات زیست محیطی منطقه به طور صد در صد مقدور نیست، از مسئولان خواسته بود سكونت گاه های روستایی و غیر روستایی منطقه را به محل مناسب تری انتقال دهند تا از بروز تبعات اجتماعی بیشتر ممانعت شود.
رشته مشكلات جمال احمد سر دراز دارد
پیگیری های مداوم مردم و مسئولین روستا، فعالان زیست محیطی و برخی رسانه های استانی و كشوری تا جایی ادامه پیدا كرد كه بالاخره جابه جایی انجام و محل روستا به زمینی در نزدیكی دهستان تازیان منتقل شد.
با تمام مشكلاتی كه بود و با وعده های مسئولین با امید به سحر رسیدن شب های تاریك و پر كابوس روستایشان جابه جا شدند اما رشته مشكلات جمال احمد سر دراز دارد...
مسئول شورای اسلامی روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا، اظهار كرد: برخی فعالان محیط زیست به جمال احمد آمده و پس از بررسی منطقه گفتند با توجه به اینكه این صنایع در فاصله كمی از یكدیگر و از روستا قرارگرفته اند حتی اگر استانداردها را هم رعایت كنند بازهم آلودگی زیست محیطی وجود خواهد داشت.
محمدمهدی عبداللهی با اشاره به اینكه پالایشگاه نسبت به آلومینیوم المهدی استانداردتر بود، اضافه كرد: درحالی كه مجتمع آلومینیوم المهدی معضلات و آلودگی های زیست محیطی زیادی داشت، بازهم اقدام به تأسیس كارخانه روی كردند كه در محیطی روباز با اسید كار می كرد.
وی بابیان اینكه اهالی روستا دچار ناراحتی های تنفسی شدند كه به تشخیص پزشكان از تنفس اسید بوده و حتی به برگ های درختان و لباس ها هم آسیب واردشده بود، افزود: خانم اكبری و فعالان انجمن مردم نهادی كه در آن فعالیت می كردند، اعلام كردند وضعیت بهداشت و درمان مردم، خاك، آب وهوای منطقه نیاز به بررسی علمی و دقیقی دارد كه بسیار هزینه بردار است.
عبداللهی با اشاره به اینكه با كمك فعالان محیط زیستی نامه نگاری هایی كرده و موضوع را رسانه ای كردیم اما نتیجه ای نداشت، تصریح كرد: در زمان ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد وضعیت بدتر شد و فاطمه واعظ جوادی، رئیس سازمان محیط زیست وقت كشور به همراه مهرداد كتال محسنی، مدیركل وقت حفاظت محیط زیست استان هرمزگان به جمال احمد آمدند و وعده هایی دادند كه بازهم بی نتیجه ماند.
مجوزی برای بررسی آزمایشگاهی و دقیق فاكتورهای زیست محیطی منطقه داده نمی شد
مسئول وقت شبكه زیست محیطی سمن های استان هرمزگان در دوران قبل از جابه جایی جمال احمد، در گفت وگو با ایسنا، اظهار كرد: در آن سال ها مسئول شورای اسلامی جمال احمد به بنده مراجعه كرد و در خصوص مشكلات روستاهای غرب بندرعباس كه در مجاورت مجتمع های صنعتی استان هرمزگان بودند اطلاعاتی را داد.
نرگس خاتون اكبری در ادامه افزود: ابتدا تیمی متشكل از انجمن ناشران طبیعت وزندگی كه هنوز هم فعال زیست محیطی هستند، برای بازدید از روستای جمال احمد در غرب بندرعباس راهی این روستا شدیم و مشكلات زیست محیطی آن را موردبررسی قراردادیم.
وی بابیان اینكه در بررسی ها به این نتیجه رسیدیم كه باید آب، خاك و هوای این منطقه بررسی دقیق تر و علمی تری شود، اضافه كرد: مستنداتی را برای اثبات آلودگی این منطقه به مسئولین و كمك به جابه جایی روستا جمع آوری كردیم.
اكبری با اشاره به اینكه برای راه اندازی هر صنعتی باید پروسه هایی طی شود، تصریح كرد: هیچ كدام از مراحل طی شده برای گرفتن مجوز احداث این صنایع را در اختیار ما نمی گذاشته و مجوزی هم برای بررسی آزمایشگاهی و دقیق فاكتورهای زیست محیطی منطقه داده نمی شد و ما مجبور شدیم به صورت ارتباطی نمونه های آب وخاك را بگیریم و حیوانات منطقه را معاینه كنیم، حتی تیم پزشكی تشكیل دادیم كه خانواده هایی را كه مورد آسیب قرارگرفته و دچار بیماری های ریوی، نازایی، سرطان و تولد كودكان با ناهنجاری های جسمی شده بودند را معاینه كنیم.
این فعال زیست محیطی بابیان اینكه حتی در حیوانات منطقه هم تولد بچه هایی با ناهنجاری های جسمی مشاهده می شد، ابراز كرد: چندین شب چند نفر از اعضای گروه در نزدیكی مجتمع آلومینیوم المهدی خوابیدند تا ببینند آیا فیلترهای تسویه هوا روشن می ماند یا نه كه متأسفانه فیلترها خاموش می شد و حتی كارخانه روزها كار نمی كرد و شب ها شروع به فعالیت می كرد و دودها را بیرون می فرستاد تا كسی متوجه نشود.
وقتی مسئولین به فعالان زیست محیطی برچسب كاسه داغ تر از آش زدند
وی با اذعان به اینكه مجبور شدیم مطالعات و تحقیقات را گسترده تر كنیم بیشتر تا بدون سند كسی را زیر سؤال نبریم و كسی هم نخواهد توجیه كند، عنوان كرد: به علت نداشتن مجوزهای لازم متأسفانه پزشك هایی كه با ما همكاری می كردند برای اینكه نام و نشان و مهرشان استفاده نشود، راضی به تائید رسمی این اطلاعات نمی شدند و مدیران صنایع و مسئولین استان هم می گفتند مردم جمال احمد خودشان زمین ها را فروختند و به قیمت خوبی هم فروختند و شما چرا كاسه داغ تر از آش شدید!
وی با اشاره به اینكه به هر نهادی كه مراجعه می كردیم به ما انگ های سیاسی می زدند و عنوان می كردند كه شما می خواهید دولت را به مخاطره بیندازید، بیان كرد: تمام فعالان زیست محیطی دست به دست هم دادیم و رسانه ها، هنرمندان و بسیاری از مردم استان را درگیر كردیم و با رسانه ای شدن موضوع و دخالت و درگیری اداره محیط زیست، استانداری، فرمانداری، سازمان ملی جوانان و سایر نهادهای ذی ربط با مدیران صنایع و همچنین دخالت خانم ابتكار، رئیس وقت سازمان حفاظت محیط زیست موضوع را مطرح كرده و با استناداتی كه داشتیم به سختی توانستیم مسئولین را به جابه جایی روستا مجاب كنیم.
اكبری با بیان اینكه ما می خواستیم روستا و قدمت آن از بین نرود و به جای تخلیه و نقل مكان مردم به شهرها به مكان دیگری منتقل شود، ادامه داد: با بررسی هایی كه انجام شد متوجه مشكلات موجود در محل جدید روستا شدیم كه هنوز هم اهالی این روستا در حال رایزنی با مسئولین ذی ربط برای حل مشكلاتشان هستند.
خاك مارن زمین های روستا نمی گذارد فاضلاب پایین رود
امام جمعه روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا، بابیان اینكه هوای روستای قدیم جمال احمد به شدت آلوده شده بود و اگر برق می رفت، نمی توانستیم بیرون از خانه برویم و دچار مشكلات تنفسی می شدیم، افزود: با تمام این اتفاقات مجبور شدیم به محل جدید جابه جا شویم با این تصور كه این منطقه ازنظر آب وهوا بهتر است و آلوده نیست.
حسین جلالی با اشاره به اینكه پس از جابه جایی به منطقه جدید با معضلات دیگری مواجه شدیم، اضافه كرد: یك معضل اساسی كه این منطقه دارد این است كه بنیاد مسكن و سایر نهادهای ذی ربط قبل از تحویل زمین ها به مردم هیچ آزمایش و بررسی روی آن ها نكردند و بعد از جابه جایی متوجه شدیم جنس خاك زیر زمین های روستا مارن یا خاك رس خیلی فشرده است كه موجب می شود آب سپتیك و فاضلاب این منطقه پایین نرود و از زیر خانه ها بیرون می زند.
وی بابیان اینكه ابتدا فكر می كردیم لوله های آب تركیده اند، اضافه كرد: پس از بررسی و مطالعه گفتند تنها راه اصلاح این امر تأسیس فاضلاب شهری است كه تاكنون هیچ اقدامی در این خصوص صورت نگرفته است و همین امر موجب بیماری های مزمنی در اهالی روستا شده است.
جلالی در پایان خاطرنشان كرد: مسئله مهم دیگر قرار گرفتن این روستا در مجاورت سایت پسماند زباله های شهری است كه قرار بوده قبل از جابه جایی روستا به مكان دیگری منتقل شود اما متأسفانه در این خصوص هم اقدامی صورت نگرفته و زمینه ساز مشكلات زیست محیطی بسیاری در روستا شده است.
قول های بی سرانجام نمایندگان مجلس شورای اسلامی هنگام انتخابات
دهیار روستای جمال احمد در گفت وگو با ایسنا، در خصوص مشكل فاضلاب این روستا اظهار كرد: زمانی كه به علت آلودگی های زیست محیطی ناشی از همسایگی با مجتمع های صنعتی استان هرمزگان به محل جدید روستا جابه جا شدیم مسئولین پالایشگاه متعهد شدند كه هزینه زیرساخت های این محل را پرداخت كرده و ارگان های ذی ربط این زیرساخت ها را اجرا كنند.
اسكندر دامدل با بیان اینكه پالایشگاه به عهد خود وفا كرد و هزینه زیرساخت ها را پرداخت كرد اما نهادهای ذی ربط به تعهدات خود عمل نكردند، افزود: دهیاری را كه تحویل گرفتم زمانی بود كه نمایندگان مجلس شورای اسلامی تازه بر سركار رفته بودند و با ما ارتباط داشتند.
وی ادامه داد: چه نمایندگان گذشته و چه فعلی هرمزگان در مجلس شورای اسلامی به جمال احمد آمده، نشست ها و همایش هایی برگزار كردند و قول های بسیاری دادند.
این مقام مسئول بابیان اینكه از دوره های قبل هم سعی بر ایجاد ارتباط با نمایندگان داشتیم، اضافه كرد: در سال 93 به دفتر نمایندگان مراجعه كردیم كه هیچ نتیجه ای نداشت و تنها امیدمان به آن ها بود كه به اینجا آمدند، خیلی قول ها دادند و رفتند.
دامدل با اشاره به اینكه قرار شد نامه ای تنظیم كنیم و برای آقای آشوری بفرستیم تا از طریق وزارت نفت پیگر كارهای زهكشی روستا و اجرای فاضلاب شهری آن باشد، خاطرنشان كرد: كارشناسان آب و فاضلاب روستایی هزینه زهكشی را 15میلیارد تومان برآورد كرده بودند و این مبلغی نبود كه در استان تصمیم گیری شود و می بایست از طریق سازمان بودجه و برنامه ریزی و وزارت نفت پیگیری های لازم انجام می شد.
ریخت وپاش فاضلاب مثل چشمه در كوچه ها بالا می زند
وی با بیان اینكه ما نامه نگاری های لازم با آقای آشوری را انجام دادیم اما هنوز پاسخی از ایشان دریافت نكرده ایم، تصریح كرد: به علت اجرایی نشدن زهكشی، ریخت وپاش فاضلاب مثل چشمه در كوچه ها بالا می زند و كودكان روستا در كوچه هایی بازی می كنند كه فاضلاب و آلودگی های ناشی از آن مسبب ایجاد بیماری ها و مشكلات بسیار زیادی در آن ها شده است.
دهیار روستای جمال احمد با اشاره به اینكه در خصوص مشكل آب شرب روستا هم از طریق آقای مرادی اقدام كردیم و تنها كاری كه توانست برایمان انجام دهد این بود كه جمال احمد را از آب و فاضلاب روستایی جدا كرده و تحویل آب و فاضلاب شهری دهد و آب و فاضلاب شهری هم به تعهدات خود مبنی بر اینكه امسال تمام مشكلات ما را حل می كند، عمل نكرد.
از 12 ماه سال تنها 4 ماه آب داریم
وی با بیان اینكه آب شرب روستا را به یك خط فرعی كه از خط اصلی اسكله شهید رجایی گرفته شده گرفته اند، درصورتی كه خط انتقال بندرخمیر از یك كیلومتری ما رد می شود، اظهار كرد: جمال احمد از 12 ماه سال تنها 4ماه آب داشته و از اردیبهشت تا آبان آب ندارد و در ماه هایی كه آب نداریم آب را سهمیه بندی می كنند و آبی كه برای ما می آید از روستای قلاتو، مجتمع خدماتی رفاهی بین راهی آفتاب درخشان بندر و یك سایت نظامی كه در مسیر جمال احمد است، می گذرد و توسط آن ها مصرف شده و به ما نمی رسد.
دامدل با اشاره به اینكه می گویند یك روز در میان به شما آب می دهیم، درصورتی كه یك هفته تا 10 روز طول می كشد تا مخزن آبگیری شود و آب به سمت روستا بیاید، خاطرنشان كرد: یكی دیگر از معضلات اصلی زیست محیطی كه گریبان گیر روستای جمال احمد است نزدیكی آن به سایت پسماند زباله است كه منشأ بسیاری از مشكلات و بیماری های مردم روستا شده است.
به گزارش ایسنا، طرح جابجایی روستای جمال احمد به عنوان پایلوتی برای جابجایی سایر روستاهای غرب استان هرمزگان به دلیل استقرار صنایع در این منطقه و مواجهه با مسائل مخاطره آمیز زیست محیطی از سال 86 مطرح شد. در سال 90 این جابه جایی در حالی صورت گرفت كه نه تنها زیرساخت های موردنیاز روستا ازجمله آب، فاضلاب، برق، خطوط مخابرات، مسجد، مدرسه و... انجام نشده بود، بلكه مردم این روستا با مشكلات زیست محیطی جدید و بغرنجی ازجمله قرار گرفتن در مجاورت سایت پسماند زباله شهر بندرعباس و همچنین مساعد نبودن خاك این روستا برای اجرای طرح فاضلاب روستایی روبه رو شدند
ایسنا در راستای رسالت خبری خود آمادگی انتشار هرگونه نظر، انتقاد و پیشنهادهای افراد حقیقی، دستگاه های ذی ربط و مسئولانی كه نامشان در گزارش برده شده را دارد.
گزارش از: لیدا رضایی، خبرنگار ایسنا، منطقه خلیج فارس
انتهای پیام