خبرگزاری فارس، بجنورد؛ اهالی خراسان شمالی با شنیدن نام ایوب پیغمبر به یاد چشمه های جوشان آبی كه از دل زمین می جوشد، می افتند. یاد روستای ایوب كه در 95 كیلومتری شمال بجنورد قرار دارد. مردمانی مؤمن، معتقد و البته صبور. این را مواجهه آن ها در طی این سال ها با قهر طبیعت (خشك سالی) و كم توجهی مسئولین می گوید. مواجهه ای از جنس سكوت همراه با حجب و حیا می گوید. البته ناگفته نماند كم كاری های، را این روزها سرهنگ ها و بچه های پاپتی قرارگاه پیشرفت و آبادانی سپاه استان یك تنه به دوش كشیده اند. خداقوت.

داشتیم از صبر مردمان دهستان گیفان و روستای ایوب پیغمبر می گفتیم. صبری كه این روزها به واسطه كم لطفی برخی اهالی طاق شده است. صحبت از كشاورزی برخی اهالی با آب شرب روستایی كه ثمره اش قطعی 20 ساعته آب برای ساكنین قسمت های میانی روستای ایوب است.

غروب آفتاب از آب گیری زمین برگشته بود. تمام هیكل تركه ای و كمر خمر شده حاج یونس را خاك وخل وگِل گرفته بود. پیرمرد هنگامی كه وضو می گرفت، خاك از چهره شست. اما با خودش گفت: بعد از نماز حمام می كنم؛ تا هم كثیفی و هم خستگی را دور كنم! اما امان از روزهای تابستان و هم ولایتی های بی ملاحظه، آب امشب هم مثل شب های گذشته قطع شده بود.



 

حاج یونس می گفت: شكر خدا امسال به بركت بارش های بهار بسیاری از چشمه ها و رودخانه كم آب روستا پرآب شده بود، اما قطعی طولانی آب در شبانه روز امان ما را بریده است. تناقض بارش زیاد و قطعی طولانی آب شرب روستایی را وسوسه برخی برای كشت و كار در حیاط منازل عنوان می كرد.

در صحبت با او كه دهه هفتم عمرش را سپری می كرد و به قولی یكی از ریش و مو سپیدهای روستا بود، از دیگر دلایل این اتفاق پرسیدیم. با همان لهجه زیبای خود گفت: چون پمپ نداریم، آب فقط از طریق سطح ارتفاع منبع، آب به خانه های روستاییان منتقل می شود، برای همین وقتی آب در لوله خانه های روستاییان جاری می شود، اگر مصرف فقط شرب باشد هیچ مشكلی نیست، اما امان از باغچه های گوجه، خیار و یونجه.

حاج یونس می گفت: چرا نباید نظارتی بر میزان آب مصرفی باشد؟ در ادامه صحبت با او پرسیدم: چرا به كسانی كه رعایت احوال بقیه را نمی كنند، تذكر نمی دهید؛ با خنده ای تلخ جوابم را داد و گفت: با كنایه و غیرمستقیم به برخی گفتم: وقتی مصرف زیاد آب منجر به قطعی آب می شود. گفتند: پولش را می دهیم. جوابی كه معلوم بود حسابی حال پیرمرد را گرفته بود.

به نظر می رسد مسئولین آب فاضلاب روستایی باید فكری به حال مشتركین پرمصرف روستایی بكشند. مشتركینی كه از آب شرب نه برای مصارف خانگی كه برای كشت و زرع بهره می برند.

انتهای پیام/ر