ابوالحسن داودی كارگردان سینما در گفت و گو با ستاد خبری دومین دوره جشنواره فیلم و عكس «گزارش یك نگرانی» در خصوص بحران آب گفت: بحران آب ناشی از یك انحطاط بزرگ در جامعه ماست و آن نداشتن مسئولیت اجتماعی و اخلاقی است كه به شكل پیش رونده جامعه ما را فراگرفته و در ده سال گذشته نیز به اوج خود رسیده است و این باعث شده كه افراد جامعه دیگر نه تنها به مسائل اجتماعی بلكه به مسائل حادی مثل آب كه با زندگی و مرگ آنها در میان مدت سركار دارد نیز بی اهمیت باشند ؛البته باید بگویم در این زمینه مسائل اقلیمی و اتفاقات جغرافیایی در یك طرف قضیه بوده اما آنچه بیش از همه اهمیت دارد این است كه نسبت به سرنوشت خودمان بی توجه هستیم.
رئیس شورای صنفی نمایش افزود: آینده نگری در جامعه ما فراموش شده و همه به امروز و یا حداكثر به فردای خودمان توجه داریم ،بخش عمده ای از این امر ناشی از این است كه در این شرایطی كه نزول اخلاقی در بالاترین مرتبه خود قرار دارد، خودمان را از هر نوع مسوولیتی مبرا كرده ایم و نسبت به حقوقی كه متعلق به جمع است بی توجه شده ایم.
كارگردان «زادبوم» ادامه داد: بحث بحران آب هم مثل دیگر رفتارهایمان صورت ناخوشایندی پیدا كرده، برای مثال كافی است در خیابانهایمان رانندگی افراد را نگاه كنید كه این موضوع نیز ناشی از همان انحطاط مسئولیت اجتماعی است، البته این امر به دولت هم تسری پیدا كرده و برنامه ریزی آنچنانی برای رفع این مشكل ندارند، ذكر این نكته هم خالی از لطف نیست كه بگویم ما شرایطمان در جامعه عوض نمی شود مگر اینكه حس مسوولیت اجتماعی به جامعه ما بازگردد.
داودی تصریح كرد: باید این فرهنگ كه جامعه متعلق به همه افرادی است كه در آن زندگی می كنند در كشورمان شكل بگیرد ،در این صورت می توانیم به اقدامات دیگر مانند فیلم سازی درباره بحران آب نیز فكر كنیم.
كارگردان«رخ دیوانه» با اشاره به وجود بحران آب در همه جای دنیا عنوان كرد: چندی پیش سفری به آمریكا داشتم و متوجه شدم كه در یكی از شهرهای ساحلی آنجا به دلیل شرایط اقلیمی، بحران آب به وجود آمده به گونه ای كه حتی اهالی آنجا قادر به آبیاری باغچه های خود نیز نبودند،اما نكته ای كه توجه مرا به خود جلب كرد این بود كه افراد آنجا به جای كاشت گیاهانی كه نیازمند آب فراوان هستند، گیاهی همچون كاكتوس را كه كمترین میزان مصرف آب را دارد در مقابل خانه های خود كاشته بودند كه به نظر من این نمونه بارز مسئولیت اجتماعی است، ما باید سعی كنیم چنین موضوعی را نیز در جامعه خودمان داشته باشیم، این امر اگر در جزء جزء رفتار جامعه ما دیده شود عملی تر می شود.
وی با اشاره به ضرورت ساخت فیلم هایی با محوریت بحران آب گفت: فیلم سازی نیاز به مقدماتی دارد كه مهمترین بخش آن سرمایه گذاری است، اگر این بخش حل شود می توانیم شاهد ساخت فیلمهای تاثیر گذار بسیاری باشیم؛ یادم است چند سال پیش زنده یاد محمدرضامقدسیان طرحی درباره كمبود آب داشت، آن طرح روایت گر خانواده ای بود كه در وسط كویر مشغول زندگی بودند و از طریق شبنم هایی كه روی اشیاء جمع می شد آب مصرفی خود را تامین می كردند، اما توجهی به آن نشد و او نتوانست آن فیلم را بسازد.
داودی ادامه داد: حل بحران آب نیاز به یك عزم ملی دارد و باید به آن به مثابه یك بحران برخورد و در فرهنگ و سینمای ما هم باید با همین نگاه به آن توجه شود؛ شاید برایتان جالب باشد كه بگویم من قبل از اینكه اولین فیلم خودم را بسازم، دو فیلمنامه داشتم كه یكی از آنها مربوط به موضوع آب در قسمت جنوب كشور و مربوط به منطقه زابل و در خصوص خشك شدن دریاچه هامون بود ، اما این فیلمنامه هیچ گاه به مرحله ساخت نرسید.
این كارگردان با اشاره به بخش فیلمهای دو دقیقه ای جشنواره «گزارش یك نگرانی» اظهار كرد: این بخش می تواند بسیار تاثیر گذار باشد و به نظرم یكی از بخشهای خوب این جشنواره است اگر ما در این فیلمهای دو دقیقه ای بتوانیم مردمان را موجاب كنیم كه فقط هنگام دوش گرفتن در مصرف آب صرفه جویی كنند نیمی از بحران آب را حل كرده ایم.
وی با ابراز خرسندی از برگزاری دومین دوره جشنواره «گزارش یك نگرانی» خاطر نشان كرد: امیدوارم هراندیشه و گفتمانی برای حل معضلی در كشور از روی خیرخواهی و یك وظیفه ملی باشد و آرزو می كنم برگزاری این جشنواره هم در راستای همان وظیفه ملی اجرا شود.