مدانلو عضو «ائتلاف نواندیشان تحول خواه»
و مدیرعامل «كاسپین لوله» در گفتگو با «خبرشمال»

رییس اتاق مازندران نتوانست وارد یك تعامل سازنده با بخش دولتی شود

11 اسفندماه انتخابات هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی مازندران است. در میان انتقادات تند بازرگانان و فعالان بخش خصوصی نسبت به عملكردِ ریاست فعلی اتاق، ائتلافی مركب از پانزده تن از تولیدكنندگان، تجار و بازرگانان نامدار و صاحب «برند» تصمیم گرفتند طرحی نو دراندازند و تحولی در این اتاق كه از نگاه برخی «بی برنامه ترین اتاق بازرگانی » نام گرفت، ایجاد كنند. در ادامه گفتگوی «خبرشمال» با یكی از افراد برجسته عضو ائتلاف نواندیشان تحولخواه را می خوانید.

• به عنوان سوال اول خودتان را معرفی كنید و زمینه فعالیت تولیدی خود را بگویید؟
سلام دارم به شما و خوانندگان روزنامه «خبرشمال». من ابوالقاسم مدانلو مدیرعامل شركت «كاسپین لوله» هستم. زمینه تولید ما لوله های پلی اتیلن است و ظرفیت تولید ما شانزده هزار تن در سال است و محصولات ما كه تنوع زیادی دارد در مصرف گازرسانی، آب رسانی و آبیاری تحت فشار و همچنین فاضلاب كاربرد دارد ضمن اینكه از استانداردهای لازم برخوردار است و همین موجب شددر زمینه صادرات نیز توفیقات خوبی داشتیم. من اصالتاً اهل جویبار هستم و شركت ما هم در شهرك صنعتی جویبار قرار دارد.

• چند سال از آغاز فعالیت شما در این بخش گذشته است؟
من در سال 1365 فعالیت اقتصادی را با توزیع آغاز كردم و امروز بیش از سی سال در این رشته سابقه دارم ضمن اینكه در دوازده سال اخیر و با احداث كارخانه، وارد فاز تولید شدیم و خوشبختانه علیرغم اینكه مشكلات بخش تولید زیاد است، با عشق و اشتیاق مشغول كار هستیم.

• آیا در تمام این سه دهه كه به عنوان یك فعال بخش خصوصی و تولید كننده كار كردید، در حرفه خود، روندی رو به رشد داشتید یا مثل برخی دیگر، حركت «سینوسی» و تجربه شكست هم در كارنامه خود سراغ دارید؟
روزی كه برای نخستین بار گاز وارد مازندران شد، در تكاپو افتادم كه برای تأمین لوله های مورد نیاز گاز كه در ابتدا فلزی بود و بعدها به لوله های پلی اتیلن تبدیل شد، قدم بردارم و فعالیت كنم. آن روز در كشور دو كارخانه فعال بود یكی آبادان و دیگری شركت گازلوله. ما به مدیرعامل وقت گاز مازندران پیشنهاد دادم كه این توان را داریم كه چنین كارخانه ای در استان تأسیس كنیم. مدیر عامل شركت گاز هم از پیشنهاد ما استقبال كرد چون پروژه ها یكی پس از دیگری عقب می افتاد به این دلیل كه لوله سر وقت به دست پیمان كاران نمی رسید و شركت های پیمان كاری 5 تا 6 ماه در نوبت لوله منتظر می ماندند.
ما هم اقدام به خرید دستگاه ها از شركت «كرازمافا»ی آلمان كردیم كه تكنولوژی روز اروپا بود. دستگاه ها رسید و در آغاز با یك خط تولید و با 6 نیروی انسانی آغاز كردیم و امروز بیش از یكصد و پنجاه نیروی انسانی مستقیماً در هشت خط تولید مشغول به كارند و علاوه بر آن دستگاه های دو خط جدید تولید نیز از شركت «دورس باخ» آلمان خریداری شد و تا هفته دولت 98 بهره برداری خواهد شد. بر این اساس باید بگویم حركت ما یك حركت رو به رشد و امیدواركننده بود.

• مازندران شرایط و در حقیقت ظرفیت هایی دارد كه بخش خصوصی در این استان باید بسیار فعال تر از امروز باشد. چرا؟ چون مازندران اراضی وسیع كشاورزی با محصولات خاص دارد، با چند كشور همسایه است و راه دریایی دارد همزمان با چند استان داخلی، همسایه است و فاصله منطقی با پایتخت دارد و با یك برنامه ریزی دقیق، مازندران می تواند به یك استان با صنایع كوچك و متوسط تبدیل شود. اما تا امروز به شرایط خود نرسید. آیا با این نظر موافق هستید؟
قطعاً بله. اگر دولت بخش خصوصی را حمایت كند به این معنا كه كاری به كار بخش خصوصی نداشته باشد، ما كه خود را بازوان اجرایی دولت می دانیم، می توانستیم مازندران را نه تنها در شمال كشور توانمند سازیم بلكه كاری كنیم كه مازندران در تمام كشور بدرخشد و اقتصاد ملی را تأمین كند. به عنوان یك نمونه امروز صادرات گل و گیاه در كشور هلند عایداتی نزدیك به صادرات نفت برای كشور ما دارد. در مازندران با وجود ظرفیت عظیم كشاورزی، صنایع وابسته به آن بخش خصوصی می تواند با اتخاذ روش هایی جهت هدررفت آب و مكانیزاسیون كشاورزی به كمك دولت بیاید و دیگر نیاز نباشد دست ما به سوی دیگران دراز باشد.
ما از تحریم ها نمی ترسیم. تحریم زمانی اثرگذار است كه ما خودمان، نتوانیم كاری بكنیم. اما امروز كه توانمندی ما بالا است و این ظرفیت و انگیزه در نهاد همه واحدهای تولیدی استان و بخش خصوصی وجود دارد به ویژه نسل جوان كه انگیزه بسیاری دارد و با سیستم های هوشمند و اقتصاد دانش بنیان آشنا است، می توانیم آنچه كه برای ارتقای استان و كشور لازم باشد را خودمان انجام دهیم.
امروز در حوزه صادرات ما ضعیف هستیم اما اتاق بازرگانی می تواند گام های عملی بردارد و با سفارت خانه های كشورهای همسایه، رایزنی كند و موانع را بردارد. امروز در مازندران سی شركت و چندین ناحیه صنعتی فعال است اما باور كنید بسیاری از فعالان داخل شهرك، از ظرفیت شهرك صنعتی خود آگاهی دقیقی ندارند. ما باید مكانیسمی فراهم كنیم كه این ظرفیت ها شناخته شود. خوشبختانه هم مقام معظم رهبری، هم رییس محترم جمهور همه تأكید دارند بر حمایت عملی از تولید. این موضوع در استان های شمالی چون مازندران كه فقر در زیر برگ های سبز درختان پنهان است، ضرورت است. ما این توان را داریم كه فقر را از بین ببریم.

• به عنوان یكی از فعالان سیاسی، درحوز صادرات چه اقدامی كردید؟
ما زمانی كه به تولید رسیدیم، گام نخست ما اقدام به صادرات بود به ویژه به كشورهای حوزه CIS. در سال 94 ، 95 و 96 بیش از شش میلیارد دلار صادرات را به كشورهای تركمنستان، قزاقستان، تاجیكستان داشتیم و صادركننده برتر استان شدیم اما به دلیل مشكلات ارزی و در پی تحریم ها به خاطر اینكه نتوانستیم نقل و انتقال پولی را انجام دهیم صادرات را متوقف كردیم. امروز هم به فكر صادرات به عراق و سوریه و كشورهای حوزه خلیج فارس و دریای خزر هستیم. خوشبختانه ما این توان و انگیزه را داریم كه در مسیر صادرات گام های بلندی برداریم.

• شما به درستی بر نكاتی درخصوص حمایت عملی دولت از بخش خصوصی تأكید كردید اما انتقادی به این بخش وارد است كه خودشان هم نمایندگان قابلی در استان ندارند كه توان چانه زنی با بخش دولتی و پیگیری مطالبات این بخش را داشته باشد. آیا قبول دارید؟ پاسخ شما به این انتقاد چیست و اینكه چرا بخش خصوصی دچار چنین وضعی در مازندران شد؟
ببینید من هم دقیقاً این انتقاد را می پذیرم و لازم می دانم توضیح دهم نمایندگان ما در اتاق نتوانستند وارد یك تعامل سازنده با بخش دولتی شوند، مشكلات بخش خصوصی را انعكاس دهند و به راهكاری واحد برای رفع این مشكلات برسند. یكی از معضلات بسیار بزرگ ما در بخش خصوصی همین است. جای تأسف است كه دولت نیز حمایت نمی كند و در این بخش نمونه ها و مثال های متعددی می توانم برای شما بزنم. اداره برق هر لحظه ای كه دلش بخواهد برق تولید كننده را بدون هماهنگی قطع می كند و هیچ قانونی جلودارش نیست. در صورتیكه در ماده 25 قانون كسب و كار به این موضوع اشاره شد كه هرگاه اداره برق بدون هماهنگی برق یك واحد تولیدی را قطع كند، اگر خسارتی به واحد تولیدی وارد شد، باید خسارت را پرداخت كند اما متأسفانه به هیچكدام از این حقوق تولید كننده توجهی نمی شود و رییس اتاق باید این موارد را پیگیری كند.
حرف من این نیست كه اتاق به تقابل با دولت بپردازد! سخن من این است كه بسیاری از این مسایل با پیگیری، گفتگو و تعامل قابل حل شدن است. در مواردی كه نقص قانونی وجود دارد نیز مسئولان اتاق آن را به نمایندگان محترم مجلس ارجاع دهند و مجلس نیز آن را به نفع تولید، این قوانین را اصلاح كند. جای خوشبختی است كه ریاست محترم دادگستری استان، نگاه بسیار مثبتی به تولید و صنعت دارد و ما نیز با اطمینان می گوییم تنها نقطه اتكای كشور و مردم استان در برابر این ستمكاران و زورگویان كه با سلاح جنگ اقتصادی و تحریم آمدند، تولید داخلی و به تعبیر مقام معظم رهبری، اقتصاد مقاومتی است.
ما زمانی در این شرایط، موفق خواهیم شد كه تولیدكننده، دغدغه نداشته باشد. به عبارت ساده تر زمانی كه اقتصاد ما محكم و مستحكم باشد، آمریكا و تمام كسانیكه به دنبال تحریم این مردم هستند، راه به جایی نخواهند برد. امروز نیز ما در بعد نظامی و روابط سیاسی با دنیا، اقتدار داریم اما اقتدار اقتصادی ما صفر است چون مشكلات داخلی و بوروكراسی حاكم بر سیستم اداری آنقدر زیاد است كه تمام راه های منتهی به رونق تولید را بست و باور ما این است كه اتاق می تواند با تعامل با استاندار كه نماینده دولت است راهی برای برون رفت از این مشكلات پیدا كند.

• درخصوص انتخابات 11 اسفند كه هر 4 سال برگزار می شود، غالب فعالان بخش خصوصی مانند شما نسبت به رییس اتاق انتقاد دارند و می گویند مطالبات ما به بخش دولتی انعكاس داده نمی شود. شما به عنوان عضو «ائتلاف نواندیشان تحول خواه» بگویید چه طرحی دارید؟
ببینید من در پیوند با سوال شما به چند نكته اشاره می كنم. اول اینكه كسی كه كاندیدای اتاق می شود باید ساختار اتاق را بشناسد، نگاه فرااستانی و فرامنطقه ای داشته باشد. درخصوص روابط بازرگانان با خارج از كشور، طرحی داشته باشد. مطالبات بخش خصوصی را از دولت بخواهد. اگر بخش خصوصی تركیه رشد كرد، این رشد دلیل دارد. من در سال 2016 ماشینی از تركیه وارد كردم، تولیدكننده به من گفت من هر سودی در این معامله كرده باشم، دولت من به من 25 درصد جایزه صادراتی خواهد داد. ببینید چنین امتیازات و چنین سوبسیدهایی باید به تولیدكنندگان خودمان بدهیم اما در كشور ما در همین موضوع هدفمندی یارانه، از ابتدا قرار بود درصدی به تولید و صنعت پرداخت كنند اما از سال 89 تا امروز نه تنها چنین سهمی به ما تعلق نگرفت بلكه پول برق هزارمگاواتی مجموعه تولیدیِ من از دومیلیون و چهارصد هزارتومان به هشتاد میلیون تومان افزایش یافت.
در حوزه تجارت خارجی نیز علیرغم اینكه برخی استانها چون اصفهان و خراسان شمالی خوب عمل كردند متأسفانه مازندران ضعیف عمل كرد و در شناسایی بازارهای كشورهای همسایه، توفیق نداشتیم در حالیكه می توانستیم بهترین صادرات را به همین كشورها داشته باشیم. من زمانی شاهد بودم در حكیم آباد مرز ایران و تركمنستان، صدها كامیون ترك در صف بودند اما دریغ از یك كامیون از ما.

• در چهارسال أخیر بارها نمایندگی های تجاری از كشورهای همسایه آمدند و رفتند، افرادی از اتاق روسیه آمدند، نمایشگاه تشكیل دادند اما گویا هیچكدام از این رفت و آمدها در عمل به نتیجه مشخصی نرسید؟ چرا؟
من از شما استدعا می كنم آماری بگیرید در همین نمایشگاه «ولگاگراد» كه من هم حضور داشتم و معاون اقتصادی استاندار هم بود، ببینید چند درصد از فعالان بخش خصوصی، به صادرات رسیدند؟ اگر یك نفر موفق به صادرات كالا شد من به شما جایزه می دهم. فقط هزینه كردند.

• چرا؟ چه كسی مقصر است؟
ببینید برپایی نمایشگاه، بدون شناسایی ظرفیت ها، چیزی بجز هزینه نیست. باید میتینگ های مختلف تشكیل می داند و با فعالان آنجا میزگرد تشكیل می داند، و من به عنوان تولیدكننده لوله پلی اتیلن، بفهمم آیا این كشور توانمندی این را دارد كه محصول شركت مرا خریداری كند و اینكه من چه كالایی از آن كشور به كدام استان بیاورم؟ و من توجیه شوم كه میتوانم كالای تولیدی خود را به آن كشور صادر كنم و اگر مبادلات ارزی انجام نشد، بتوانم كالایی كه كشور به آن احتیاج دارد بیاورم. هیچكدام از این كارها صورت نگرفت چون اراده ای برای این كارها وجود نداشت. من امیدوارم در دور بعدی هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی مازندران افرادی بیایند كه حداقل زبان خارجه بدانند یا دست كم متنی كه می نویسند را اشتباه نخوانند.

• درخصوص «ائتلاف نواندیشان تحول خواه» بگویید چگونه به این ائتلاف رسیدید؟
خدا را شاكرم كه به این ائتلاف رسیدم كه افرادی دارد كه در دوران جنگ نظامی یك گردان را هدایت میكردند و امروز در جنگ نظامی نیز برای استان زحمات زیادی كشیدند. تمام افراد حاضر در این ائتلاف صاحب نام و صاحب «برند» هستند ازجمله شركت های بزرگ صنعتی، كشاورزی، معدنی و تجار نامدار. بسیاری از حاضران در این ائتلاف، شركت های معظمی را مدیریت می كنند و باور من این است كه اگر این افراد، موفق شوند، در اتاق تحولی ایجاد خواهند كرد، تحولی كه هم به نفع بخش دولتی، هم بخش خصوصی و هم مهمتر از همه به نفع مردم است.

• آخرین سوال من این است در صورت پیروزی چه طرح های جدیدی را در پارلمان بخش خصوصی اجرا خواهید كرد؟
قبل از هر چیزی بر شفافیت تأكید داریم. اولین برنامه و طرح ما تعامل با یخش دولتی است. ما با بخش دلتی سر جنگ نداریم و خود را بازوی دولت می دانیم و به كمك دولت خواهیم شتافت. برنامه دوم ما ارتقای استان است. امروز مازندران بالاترین بیكاری را دارد و ما عزم جدی داریم با ایجاد اشتغال این مشكل را حل كنیم. سومین برنامه ما رونق تولید و احیای شهرك های صنعتی است. در همین شهرك های صنعتی بسیار پایین تر از ظرفیت خود كار می كنند و این مشكل باید حل شود. هماهنگی با بخش دولت در زمینه حمل و نقل یكی از برنامه های ماست و برنامه های دیگری كه انشاالله بعد از انتخاب شدن رسانه ای خواهیم كرد.