آگاهی-بیش از 30 چشمه در بالادست روستا وجود دارد اما فیروزه تشنه است. دبستان روستا آب ندارد و بچه های ما گاه آب آلوده رودخانه را می خورند. به منبع روستا اطمینان نداریم و همیشه با اكراه آب می خوریم چون چند بار داخل آن مار و مارمولك افتاده است. در روز تنها یكی، دو ساعت آب داریم و به سختی به حمام می رویم. محصول داریم اما درآمدی نداریم. خانه های ما فرسوده است و معلوم نیست كه چه موقع برسرمان خراب می شوند. فاصله ما با شهر بجنورد كم است اما آنتن دهی موبایل نداریم. این ها تنها چند نمونه از درد دل های مردم روستایی است كه از گذشته تاكنون فیروزه بجنوردی ها بوده است. روستایی كه آخر هفته ها و روزهای تعطیل پذیرای ده ها نفر از مردم شهر بجنورد است كه دوست دارند روز تعطیل را در فیروزه و زیر سایه سار درختان بلند و یا كنار رودخانه پر آبش باشند. رودخانه ای كه البته به گفته اهالی به دلیل رها شدن فاضلاب روستاهای بالا دست فیروزه هر روز آلوده تر از قبل می شود و به جای سیراب كردن درختان سرو قامت فیروزه، آن ها را خشك می كند كه این امر روزی این نگین زیبا را می شكند. در فیروزه روزگاری هزار و 500 خانوار زندگی می كردند اما امروز 30 خانوار كم بضاعت و اغلب مسن و میانسال در آن مانده اند كه به قول خودشان اگر توان رفتن داشتند مجال نمی دادند و آن ها هم كوچ می كردند. فیروزه هر چند مانند بسیاری از روستاهای دیگر استان از كمبود بودجه لازم برای بهره بردن از خدمات مناسب رنج می برد اما این كه چرا روستای فیروزه با وجود آب فراوان و ظرفیت های بالای باغداری وكشاورزی وضعیتی وخیم تر از دیگر روستاهای مشابه دارد سوالی است كه یكی از اهالی این گونه به آن پاسخ می دهد: مردم فیروزه متولی ندارند. مردم فیروزه كسی را ندارند كه دنبال مشكلاتشان باشد وگرنه چرا روستایی به این خوش آب و هوایی و با رودخانه پر آب باید هر روز یكی از ساكنانش كوچ كند و به شهر برود. مردم فیروزه كسی را ندارند كه مدام پی گیر مشكلاتشان باشد و برای گرفتن امكانات از مسئولان بدود. یكی دیگر از فیروزه ای ها نیز با تأیید این مشكل می گوید: مردم فیروزه حتی متولی ندارند كه مسجد را در هنگام اذان باز نگه دارد و یا در روزهای تعطیل كه در فیروزه جای سوزن انداختن نیست در مسجد را برای گردشگران باز نگه دارد كه در آن نماز بخوانند و یا از سرویس بهداشتی آن استفاده كنند. خانم مسنی با باز كردن در منزلش می خواهد كه وارد حیاط آن ها شوم و از نزدیك وضعیت زندگی آن ها را ببینم. وی می گوید: مردمان فیروزه با وجود چشمه های بسیار از كمبود شدید آب رنج می برند و ما باید بدون دوش و با گرم كردن آب در ظرف حمام كنیم. مهم تر از حمام كردن خوردن آب آشامیدنی سالم است كه به پاكی آب منبعی كه همیشه كم آب است اطمینان نداریم. اكنون بسیاری از مردم روستاهای دور افتاده از شبكه مناسب آب و كنتور آب بهره مند هستند اما باورش برایم غیر ممكن است كه چگونه هنوز مردم فیروزه در نزدیكی مركز استان شبكه آبرسانی و كنتور آب ندارند و یكی دیگر از اهالی همان جواب هم روستایی اش را می دهد كه فیروزه متولی ندارد تا پی گیری كند. مورد دیگری كه آن ها را آزار می دهد نبود حمایت از تولیداتشان برای فروش و درآمدزایی است و اگر امكانات لازم بسته بندی و صنایع تبدیلی را داشتند دیگر محصولاتشان از طرف دلالان به تاراج نمی رفت.