بجنورد-ایرنا- در حالی که پارک ها، کمربندهای سبز و درختان بجنورد سال هاست نفس شهر را تازه نگه می دارند، مدیریت این فضاها هنوز نتوانسته آن ها را به یک منبع درآمد پایدار تبدیل کند؛ هزینه ها بالا و بهره وری پایین است و این ریه های سبز شهر به جای کمک به اقتصاد شهری بار مالی سنگینی بر دوش شهرداری گذاشته اند.

به گزارش ایرنا، فضای سبز، ریه های خاموش شهر است؛ نوارهای سبزی که بی صدا نفس شهر را تازه می کنند، اما در عین حال یکی از پرهزینه ترین بخش های مدیریت شهری به شمار می روند.

در بجنورد، شهری که هم گذرگاه زائران و مسافران است و هم مرکز استان خراسان شمالی، این ریه های سبز سال هاست بیش از آنکه مولد باشند، مصرف کننده منابع اند؛ واقعیتی که حالا به دغدغه ای جدی در شورای اسلامی شهر تبدیل شده است.

در جلسه دوشنبه شب شورای شهر بجنورد، نگاه ها بیش از همیشه به سمت سازمان فضای سبز چرخید؛ حوزه ای که سهم قابل توجهی از بودجه شهرداری را به خود اختصاص داده، اما هنوز نتوانسته جایگاهی روشن در درآمدهای پایدار شهری پیدا کند.

یوسف مغروری، عضو شورای شهر بجنورد، با تاکید بر اهمیت راهبردی فضای سبز گفت: فضای سبز از اهمیت بالایی برخوردار است و سازمان فضای سبز باید از یک حوزه صرفا هزینه بر، به سمت درآمدزایی حرکت کند.

به گفته وی، ارتقای میزان درآمد این بخش می تواند نقش مؤثری در کاهش فشار مالی بر شهرداری و تداوم خدمات شهری داشته باشد.

مغروری با اشاره به موقعیت بجنورد به عنوان مرکز خراسان شمالی افزود: بجنورد مسیر عبور مسافران و زائران بسیاری است و فضای سبز شهر، نخستین تصویر ذهنی آنان از این استان را شکل می دهد؛ از این رو رسیدگی جدی به این حوزه اجتناب ناپذیر است.



فضای سبز؛ بیشترین هزینه، کم ترین بازگشت مالی

در ادامه جلسه، علی اربابی، دیگر عضو شورای شهر بجنورد، با نگاهی تحلیلی تر به این موضوع پرداخت و گفت: بیشترین هزینه های شهرداری در حوزه فضای سبز صرف می شود و همین مسئله، بحث درآمدزایی و کاهش هزینه ها را به یکی از دغدغه های اصلی مدیریت شهری تبدیل کرده است.

وی با اشاره به زمین های کشاورزی وابسته به شهرداری اظهار کرد: بخشی از این اراضی هنوز به شکل سنتی اداره می شوند و بهره وری لازم را ندارند؛ در حالی که می توانند با اصلاح روش ها، به منبع درآمد پایدار تبدیل شوند.

اربابی افزود: نبود بهره وری در این زمین ها باعث شده نه تنها درآمد مناسبی ایجاد نشود، بلکه مصرف آب نیز بالا باشد؛ مسئله ای که در شرایط کم آبی، زنگ خطری جدی برای فضای سبز شهر است.



آب کمتر، مسئولیت بیشتر؛ زنگ خطر برای ریه های بجنورد

عضو شورای شهر بجنورد با اشاره به کاهش تخصیص آب فضای سبز از سوی شرکت آب منطقه ای گفت: ادامه این روند، بدون تغییر الگوی کشت و اصلاح روش های آبیاری، آینده فضای سبز بجنورد را با چالش جدی روبه رو می کند.

وی تأکید کرد: باید زمین های کشاورزی و فضای سبز از الگوی سنتی خارج شوند و به سمت سیستم های نوین آبیاری، کشت محصولات کم آب طلب و افزایش بهره وری حرکت کنیم.

اربابی تغییر الگوی کشت، استفاده از روش های صرفه جویی آب و احداث گلخانه ها را از جمله راهکارهای عملی برای عبور از بحران آب در حوزه فضای سبز عنوان کرد و افزود: بدون این تغییرات، حفظ فضای سبز موجود نیز دشوار خواهد بود.



300 میلیارد ریال برای نجات سبز شهر؛ پساب، امید تازه فضای سبز

وی در ادامه به طرح پیشنهادی تصفیه کیفی پساب فاضلاب اشاره کرد و گفت: اجرای این طرح حدود 300 میلیارد ریال اعتبار نیاز دارد، اما می تواند منبعی پایدار برای آبیاری فضای سبز شهر فراهم کند.

به گفته اربابی، هدف از انتقال پساب تصفیه خانه فاضلاب بجنورد، آبیاری پارک جنگلی جاوید، کمربند سبز شمالی، گلستان شهر و بخش هایی از فضای سبز سطح شهر است؛ طرحی که هم به حفظ منابع آب شرب کمک می کند و هم بقای فضای سبز را تضمین خواهد کرد.

او افزود: استفاده از پساب تصفیه شده، راهکاری پایدار و آینده نگر است که می تواند همزمان دو دغدغه مهم شهر یعنی کم آبی و هزینه های بالای فضای سبز را کاهش دهد.

در پس این مباحث، یک پیام مشترک از سوی اعضای شورای شهر شنیده می شود؛ فضای سبز بجنورد دیگر نمی تواند تنها مصرف کننده بودجه و آب باشد. این حوزه باید با نگاه اقتصادی، بهره ور و آینده محور اداره شود تا هم ریه های شهر زنده بمانند و هم مدیریت شهری از فشار هزینه ها رهایی یابد.

شاید زمان آن رسیده باشد که فضای سبز بجنورد، از حاشیه هزینه ها خارج شود و به متن توسعه پایدار شهری قدم بگذارد؛ جایی که هم شهر نفس بکشد و هم اقتصاد شهری جان تازه ای بگیرد.